buzdolabı falan yoktu. Hemen her gittiğimiz yerde kiralık ev bulmak mesele olduğundan Emin Efendi imdada yetişmiş, "Ağalık verme
![buzdolabı falan yoktu.
Hemen her gittiğimiz yerde kiralık ev bulmak mesele
olduğundan Emin Efendi imdada yetişmiş, "Ağalık
vermekle, yiğitlik vurmakla" düsturuna göre eski ma-
rabasından olup o yıllarda işportacılıkla geçinen Çerçi
Abdullah'ın avlu gerisin](https://media.kunduz.com/media/question/seo/raw/20220720161751718370-4669871.jpg?h=512)
buzdolabı falan yoktu. Hemen her gittiğimiz yerde kiralık ev bulmak mesele olduğundan Emin Efendi imdada yetişmiş, "Ağalık vermekle, yiğitlik vurmakla" düsturuna göre eski ma- rabasından olup o yıllarda işportacılıkla geçinen Çerçi Abdullah'ın avlu gerisindeki müştemilatını tutmamıza aracılık etmişti. Çerçi Abdullah yaşlı, çipil bir adamdı. Sarışın çiçek bo- zuğu bir yüzü vardı. Tıraşı gecikmiş kırçıl sakalları ufacık suratını iyice küçültür, başından yaz-kış çıkar- madığı yün başlığı ile dolaşır, kekeme dilinden ne de- diği pek anlaşılmazdı. Evi bahçeli ve ahşap olup, bir cephesi sokağa bakardı. Biz bahçenin gerisinde galiba bir odası tandırdamı, öteki ambar niyetine yapılmış ilave binada kalıyor, ay- ni bahçe kapısını kullanıyorduk. Bahçede bir büyük dut, bir iki zerdali, vişneler, dalları- el- yaz ni oturduğumuz odanın penceresine uzatan bir ması, duvar diplerinde kızılcıklar ve her bahar mor salkımlarını sokağa sarkıtan leylaklar vardı. Çerçi Abdullah vaktiyle dağ köylerinden birine gider- ken katırı ile birlikte yardan yuvarlanmış, bir bacağı onulmaz biçimde sakatlanmış, topal ayağıyla artık işi- ni yapamaz olunca çerçiliği bırakmıştı. Sarıkaya Oteli'nin bitişiğindeki küçümen aralığa bir iş- porta tezgâhı kurmuş, oracıkta rızkını aramaya başla- mıştı. Ayna, tarak, jilet, çakı, çakmak, çakmak taşı, çak-