Pok O an ş. es . SI ve 10) Bir ikilidir aglamak ve gülmek. Aglamak, sanılanın aksine çaresizlik, zayiflik, güçsüzlok domok degil
![Pok
O
an
ş.
es
.
SI
ve
10) Bir ikilidir aglamak ve gülmek. Aglamak, sanılanın aksine
çaresizlik, zayiflik, güçsüzlok domok degildir bence. Gariptir
belki... Ama bon ne zaman ağlayan birini görsem içim
gerçekten acisa dahi bir miktar da sevinirim. Çünkü üzü](https://media.kunduz.com/media/question/seo/raw/20220329064745375311-4394552_cGOeZaulK.jpg?h=512)
Pok O an ş. es . SI ve 10) Bir ikilidir aglamak ve gülmek. Aglamak, sanılanın aksine çaresizlik, zayiflik, güçsüzlok domok degildir bence. Gariptir belki... Ama bon ne zaman ağlayan birini görsem içim gerçekten acisa dahi bir miktar da sevinirim. Çünkü üzülmeyi becerebilen bir kişi, sevmeyi de bir o kadar iyi becerebilir. Çünkü ağlayabilen bir insan gülmenin mükemmel kiymetini belki de daha iyi anlayabilir. Biliriin ki ağlayan bir kişinin kalbi henüz nasır tutmamıştır. Yüregi katılaşmamış, duyguları bitmemiştir. Hani derler ya, "Kalp ağlamazsa gözyaşı da akmaz." Işte böyle bir şey... Sevindiğinizde, mutluluktan uçacak olduğunuzda nasıl kahkahalar atarsınız yal Üzüldüğünüzde de dökülen gözyaşları bir o kadar değerlidir. Sinirli kibirli olduğumuzda, öfke ve Intikam duygusu dolacağımıza, kalbimizi nasırlaştıracağımıza, gözlerimizle ağlama olgusu yerine getirmek belki de en iyisidir. Belki hakikati değiştirmez ama kalbinizin doğru ateşi bularak yumuşamasına vesile olur. Ağlayan bir kişi gördüğünüzde, ona samimi birkaç söz, birkaç dokunuş ya da uzatılan bir mendil ona yapılacak en büyük destektir. Bunlar, bin türlü sözcük, davranıştan belki de daha önemli , daha kıymetlidir. Bence, ağlamak insanın insan olmasını gerektirdiklerinden biridir. Ve... Ağlamakla gülmek olmazsa olmaz bir ikilidir. Tıpkı evrende bulunan diğer zıtlıklar gibi. Yukarıdaki metinde . Yazarın kendi kendisiyle konuşuyormuş gibi bir konuşma havası içinde yazılması Düşüncenin ispat zorunluluğunun olmaması Konu sinirinin olmaması gibi özellikleri bulundurması bakımından böyle bir yazı türüne ilgi duyan bir öğrenci Cumhuriyet Dönemi'nde yazılmış aşağıdaki eserlerden hangisini okumaya öncelik verir? A) Nurullah Ataç: Günlerin Getirdiği B) Yakup Kadri Karaosmanoğlu : Yaban C) Halide Edip Adivar: Sinekli Bakkal D) Orhan Asena : Hürrem Sultan E) Refik Erduran : Cengiz Hanîn Bisikleti :)